ادعا می کنه که مال دنیا ارزش نداره ، دنیا به کسی وفا نکرده ،از آدم یه خوبی می مونه و یه بدی وبهتره که یه نام نیک از خودت بذاری
ادعا می کنه یه رکعت نماز قضا نداره ومسجد رفتنش رو  فراموش نمی کنه .
ادعا می کنه که تو تموم محافل مذهبی شرکت داشته وحتی گاهی اوقات حس می کرده که امام زمان کنارش نشسته .

اما وقتی دو تا جوون که تازه می خوان زندگیشون رو شروع کنن با هزار امید وآرزو به سراغش می رن وازش می خوان یکی از واحد های مسکونیش رو با قیمت مناسب در اختیارشون بذاره
چشمش رو می بنده وبا ضرس قاطع میگه : نه جانم . میدونین این ملک چقدر ارزش داره .نداری برو محله پایینتر . مجبور نیستی بیای اینجا زندگی کنی ! مگه دیوونه شدم .به من چه باید وام بگیرین ، به من چه کسی رو ندارین تا ضامنتون شه . برو آقا جان ،برو خدا روزیت رو جای دیگه حواله کنه

این در حالیست که هفته دیگه عروسی بچه خودشه وقصد داره سند یکی از همون واحدهارو به بچش هدیه کنه و اینکه یادش اومد امشب قراره  عروس گلش رو  به نمایشگاه اتومبیل ببره تا رنگ دلخواهش رو انتخاب کنه
( خب البته از قدیم گفتن دارندگی و برازندگی . وهرکی هم اختیار مال خودش رو داره . این مسئله به قوت خود باقیست .)
اما چه توجیهی براادعاهای دینیش که سر به فلک زده داره؟ البته ناگفته نماند این جور آدما که تعدادشون هم کم نیست ذاتا استاد توجیه هستن 
                                             
                                                   یا امام زمان ادرکنی . به فریاد رس

مهم نیست قشنگ باشی   

                               قشنگ اینه که مهم باشی حتی برا یه نفر